κρύσταλλοι

images (12)

κρύωσε ο καιρός κρύωσαν και οι άνθρωποι ,

ψάχνουν μια φωτίτσα να ζεσταθούν να μην τους βρει το ξημέρωμα παγωμένους.

τα δάκρυα εκείνων που  ξεχάστηκαν έγιναν κρύσταλλοι και λάμπουν στο σκοτάδι,

λάμπουν για να τους βλέπουν εκείνοι που λησμόνησαν να μοιραστούν τη ζεστασιά τους,

εκείνοι που νόμιζαν οτι το να κουνάς με θλίψη το κεφάλι και να λες:κρίμα ,ήταν αρκετό.

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ

κατερίνα τσιλιλή( για τη Σάρα)

Advertisements

παραίτηση

644057_514041575305929_522346744_n

αργά, βαριά, μακρόσυρτα βήματα

κεφάλι σκυφτό τα χέρια στις τσέπες.

έχει ώρα που σέρνει το κορμί του στα στενά της πόλης

κουράστηκε …να καθίσει κάπου..

ανάβει τσιγάρο και παρατηρεί τους περαστικούς που τον κοιτάνε περίεργα

όταν συναντιούνται τα βλέμματα τους εκείνοι δειλιάζουν πρώτοι και κοιτούν μακριά…

είναι μόνος ούτε θυμάται από πότε…. από πότε έχει να πει σε κάποιον μια καλημέρα,

να πιει έναν καφέ και να σαχλαμαρίσει ,να διαβάσει εφημερίδα και να σχολιάσει τα γεγονότα..

να κρατήσει στα χέρια του άλλα χέρια…

πέρασε πριν από μια εκκλησία.. δείλιασε δεν μπήκε μέσα …οι σκέψεις του τον απέτρεψαν

να διαβεί το κατώφλι της…

σηκώθηκε.. τέλειωσε το τσιγάρο γρήγορα σβήνει και αυτό..

ίδιος ρυθμός βημάτων δεν αλλάζει  κάτι… παραιτήθηκε εδώ και καιρό από το να προσπαθεί

να αλλάξει κάτι…

είναι δειλός τώρα το ξέρει για αυτό δε διάβηκε ποτέ το κατώφλι της εκκλησίας

για  αυτό δεν κράτησε σφιχτά τα χέρια που τον κρατούσαν να μη φύγουν…

δε βαριέσαι, -σκέφτηκε- τελευταία νύχτα εγώ και ο εαυτός μου

αύριο θα με κοιτούν όλοι με απορία μα εγώ δεν θα τους βλέπω θα έχω στρέψει το βλέμμα μου μακριά..

( από τη συλλογή ΜΕΡΕΣ ΔΙΤΤΕΣ, εκδόσεις μανιφέστο) κατερίνα τσιλιλή

συναλλαγές

53fb0jb1

πόσες φορές έχεις ντύσει την αλήθεια σου με ψέμα;

πόσες φορές και σε ποιους αγοραστές την πούλησες ακριβά;

την έφτιαξες  με πλουμιστά στολίδια και όμορφα λόγια

τα ίδια υλικά συνέχεια, χωρίς εναλλαγή..μόνο οι αγοραστές

διέφεραν…και ήξερες ακριβώς πως να τους πείσεις..

σκέφτηκες όμως ποτέ να αφήσεις την αλήθεια γυμνή;

μπορεί να σταθεί μόνη της στο πλήθος ξέρεις,χωρίς ντροπή και χωρίς να

χαμηλώνει το βλέμμα…

η αλήθεια δεν είναι δειλή, το ψέμα είναι…

πώς μπορείς και χρησιμοποιείς  δόλια τους αγοραστές για να πλουτίσεις;

εκείνοι σε εμπιστεύονται ,γιατί βλέπουν θησαυρούς ανεκτίμητους…

κάποτε θα ξεβάψουν τα στολίδια που τους έδωσες και τότε, το μόνο που θα μείνει

είναι η σκουριά….

και κείνοι τόσο απογοητευμένοι με τα τόσα ψεύτικα στολίδια, που τα φυλούσαν σαν κόρη οφθαλμού

επειδή τους έταξες πως είναι μοναδικά στο κόσμο…στέκονται και απλά τα κοιτάνε..

έμπορος είσαι, δεν εχεις ενοχές  να πλουτίζεις στη πλάτη των άλλων….μόνο που οι άλλοι

ξεχνάς ότι είναι άνθρωποι..

( pic from internet) ( κατερίνα τσιλιλή)

αλήθεια

«κι έχω κουραστεί να εξηγώ και να απολογούμαι για βλακείες…»

φώναξε ο άνεμος στα λουλούδια…..

και κείνα στέκονταν και κοίταζαν το ένα το άλλο με απορία

ξαφνικά πόνεσαν με τα λόγια του ανέμου…

«εμείς προσπαθούμε να ομορφύνουμε  τη ζωή σου, το πέρασμα σου στο κόσμο

κάθε φορά όταν φυσάς μανιασμένα σκύβουμε το κεφάλι

δεν μας αρέσει να πληγώνεσαι στα αγκάθια μας περιμένουμε πως και πως το φύσημα σου…

και όταν νιώθουμε οτι πλησιάζει η ώρα να περάσεις φουντώνουμε από χαρά να μας δεις όμορφα..

και αν μερικές φορές σου ζητάμε να μας δροσίζεις συνέχεια μόνο εμάς και όχι τα ψηλά  δέντρα

ξέρουμε οτι σου είναι  δύσκολο..πως  να φυλακίσεις τον άνεμο..»

είπαν τα λουλούδια και κουμπώθηκαν.. πάλι λένε βλακείες…

( από τη συλλογή ΜΕΡΕΣ ΔΙΤΤΕΣ, εκδόσεις μανιφέστο) κατερίνα τσιλιλή