λήθαργος

969128_486777971390320_1740047379_n

 

Κοιμούνται οι άνθρωποι γύρω μου..κοιμούνται και δε ξυπνάνε

τι και αν βαράν συναγερμοί και καμπάνες,τι και αν ουρλιάζουν φωνές 

χιλιάδων αδικημένων;;..κοιμούνται….τίποτα δεν είναι ικανό να 

χαλάσει το όνειρο,τίποτα δεν είναι ικανό να τους βγάλει από τη λήθη..

βολεύτηκαν στην εμβρυακή στάση, νιώθουν ασφάλεια κάτω από τα σκεπάσματα.

και τα παιδιά; τι γίνεται με αυτά τα παιδιά; ποιός θα τους μάθει να αγωνίζονται

και να χαλάνε δημιουργώντας  τον κόσμο;

τον κόσμο που εμείς ναρκώσαμε,τον κόσμο που εμείς

λεηλατήσαμε, γιατί θεωρήσαμε ότι μας ανήκει ,τόσο εγωιστικά και τόσο  άπληστα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΤΣΙΛΙΛΗ ( η φωτογραφία είναι από το διαδίκτυο)

 

εκείνη τη νύχτα

944562_254698441337821_397899363_n

 

 

Θυμάσαι κείνη τη νύχτα που κοιτάζαμε ώρες τον ουρανό
Σ’ ένοιωθα μεσ’ τα χέρια μου να τρέμεις.
«Αστέρια μου, είπα, κάντε την αγάπη μας λαμπερή
κάντε την αγάπη μας χαρούμενη.
Αστέρια μου καλά μου αστέρια,
κάντε εγώ κι εκείνη να πεθάνουμε μαζί»
Κ’ έτσι αυτήν τη νύχτα
είχαμε στη μέση των άστρων για πάντοτε παντρευτεί.( από τον αγαπημένο μου λειβαδίτη)

Ενάντια στη λήθη 2

965877_277776879034424_2115811443_o

Ενάντια στη λήθη
το φεγγάρι που καθρεφτίζεται στη θάλασσα
ο ίσκιος που μας ακολουθεί
τα σημάδια στην ψυχή
και στο σώμα μας
τα χάδια, τα φιλιά και οι αγκαλιές
Ενάντια στη λήθη
η αγάπη πάνω από όλα
Ναι, ενάντια στη λήθη
η αγάπη πάνω απ’ όλα
που θρυμμάτισε του χρόνου
το εκκρεμές

Αλέξανδρος Βαναργιώτης

ανάμεσα στις πλάκες

Wald_Vergissmeinnicht

 

Στο κατώφλι σου κάθε βράδυ,
αφήνω φιλιά και καληνύχτες.
Ξέρω πως κάθε πρωί,
τα πατάς και φεύγεις
Μετά έρχεται η γυναίκα που σκουπίζει
και τινάζει το χαλάκι στον ακάλυπτο.
Γι αυτό λέω φυτρώνουν
γαλάζια λουλούδια ανάμεσα στις πλάκες της αυλής.
Μη με λησμόνει;
Μπα! Αγριόχορτα είναι.

Σ.ΓΚ

http://thriskeutikametaxi.blogspot.gr/

waterhouse

waterhouse_study_for_the_lady_clare

Εικόνα

για κάθε φορά

αρχείο λήψης (4)

ένα βλέμμα προλαβαίνω πριν χαθώ στης μοναξιάς τα μεγάλα δάση

Μοιάζεις τόσο όμοια μα η μπογιά σου έχει ξεβάψει

από τους τόσους χειμώνες που έχουν γείρει στο κορμί σου.

Μια μυστικοπάθεια, γλυκύτατη πρόβλεψη

μιας ηττημένης προσποίησης.

Γιατί τα μάτια μια γαλάζια θάλασσα που δεν αφουγκράζεται

τα κλειστά παράθυρα μιας πολύπονης ψυχής.

Οι επιθυμίες ,βάρκα που σήκωσαν λευκά πανιά σε κάθε δυνάστη

στο δρόμο προς μια άγνωστη πολυπόθητη γη της Εδέμ.

Λ’ιγο πριν ο ήλιος γείρει για άλλη μια φορά.

Λίγο πριν ο ήλιος γείρει για κάθε φορά.

Για κάθε φορά»

Ποιητική Συλλογή «Γυάλινες Εικόνες»
Ιωάννης Ανυφαντής

http://www.youtube.com/watch?v=7obuJmuI5VU

κάποια χρονιά

images (8)

 

Κάποια χρονιά,
Άργησε να φύγει ο χειμώνας.
Θρονιάστηκε στη στέγη μου και κάπνιζε μαύρο σύννεφο.
Ούτε που νοσταλγούσα την άνοιξη
Την είχα ξεχάσει.
Πέρασες μπροστά από το κατώφλι μου
και με την πένα του ποιητή που αγαπούσες
σκόρπισες το σύννεφο.
Έμεινε άδεια από χειμώνα η στέγη
Άδεια κι από άνοιξη.
Σ.ΓΚ.

http://thriskeutikametaxi.blogspot.gr/2013/05/httppolitispierias.html?spref=fb