σ αγαπώ θα πει

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

Σκέψου να υπήρχε ένα πλάσμα εκεί
ετοιμοπόλεμο για σενα εκεί
τη θέση σου να πάρει στην προσβολή
μέσα στην λύπη, στο θυμό, στην πληγή
για να τη βγάζεις πάντα εσύ καθαρή
Να, τι σημαίνει «Σ’ αγαπώ», τι θα πει

Σ’ αγαπώ θα πει
σού δίνω μέσα μου χώρο
δίνω την ψυχή
σαν να είναι απλό δώρο
Σ’ αγαπώ θα πει
θα ειμ’ εγώ ο άνθρωπός σου
Σ’ αγαπώ θα πει
μ’ αρέσει να ‘σαι ο εαυτός σου

Μέσα στα μάτια σου με βλέπω αλλιώς
και τα σκοτάδια μου αστράφτουν διαρκώς
μέσα απ’ τα μάτια σου μ’ αρέσει ό,τι δω
μέσα απ’ τα μάτια σου μ’ αρέσω κι εγώ
Σαν αγκαλιά ειν’ η ματιά σου ζεστή
να, τι σημαίνει «Σ’ αγαπώ», τι θα πει

«Σ’ αγαπώ θα πει» – Θανάσης Αλευράς

http://www.youtube.com/watch?v=hcG7xA_u_Ks

κύμα

Image

όνειρα γεμάτα δίψα για ζωή,

ταξίδια που προσμένουν προορισμό..

σώμα που αδημονεί να εκπληρώσει τη μοίρα του,

συλλαβές που αγωνιούν να γίνουν λέξεις και μετά πρόταση..

σκέψεις που ξεραίνονται στον ήλιο, χαμόγελα που κοσμούν την άνοιξη…

ζωή που προσπερνά το παρελθόν ,μαθητευόμενη  στα λάθη της

και ένα μικρό κορίτσι που τα ζωγραφίζει όλα αυτά στην άμμο και εύχεται

να αργήσει λίγο το κύμα μη ξεθωριάσουν  τα σχέδιά της…

κατερίνα τσιλιλή

η τέχνη ενός φιλιού

935319_374315456023161_316866819_n

Την κοιτάζω λοιπόν,
μοιάζει με στίχο που δεν έγινε ακόμη
Περιμένει μια κίνηση,
ό, τι δεν μπορεί ειπωθεί
με λέξεις εκείνη θα το δώσει
Μα εκείνες όλες φλέγονται στον λεπτό της καρπό.

Πώς να φτιάξεις το φιλί με λέξεις;
Φιλί
Φιλί
τα δάχτυλα θα κάψεις.

Μάταιο
Να ζητάς να γράψεις το φιλί;
τα γράμματα θ’ αρχίσουν το χορό
στη θάλασσα της σκέψης
όπως τα φύκια θα πηγαίνουν
μια εκεί, μια εδώ.

Αναζητούνται λέξεις αντηχεία αισθημάτων
Αν ήξερα να φτιάχνω
εσύ θα μου πετούσες το σχοινί
και πάνω του θα γλίστραγα χορεύοντας.

Μαρίνα Χρηστάκη

Μικρό σχόλιο για την τελετή λήξης μιας σχέσης…

481546_441337999296012_366329839_n
Άμα αγαπάς, σωπαίνεις… Όταν διαπιστώνεις πως ο άλλος δεν μπορεί να καταλάβει ή ν’ αντέξει κάποια πράγματα, τότε δεν έχει νόημα να υπερασπιστείς τίποτε. Τον αφήνεις να επιχειρηματολογήσει λεπτομερώς υπέρ του εαυτού του και ύστερα χαμογελάς με λίγη δόση πίκρας. Του χαρίζεις όσο δίκιο χρειάζεται για να απελευθερωθεί τελείως και να ζήσει χωρίς τύψεις… Ο αγαπών είναι γενναιόψυχος· το λέει, το εννοεί και το αποδεικνύει ότι δεν βάζει το Εγώ πάνω από την αγάπη… Μιλάει ήρεμα, ακούει, κατανοεί και συμφωνεί με την αγωνιώδη θέση της καρδιάς που κάποτε τον αγάπησε.
Εφόσον ράγισε η σχέση, τίποτε δεν τη σώζει, μην προσπαθείς μάταια…. Προσπάθησε, τουλάχιστον, να σώσεις την αξιοπρέπεια του ανθρώπου που αγάπησες… Εσύ, έτσι κι αλλιώς, είσαι καταδικασμένος να πληρώνεις την ευγένεια των αισθημάτων σου… Κάποιοι επαναστατούν γι’ αυτή τη ‘’μοίρα’’ τους· δε θέλουν να νιώθουν συνέχεια θύματα… Κάποιοι άλλοι χαίρονται να θυσιάζονται για την αγάπη… Λογιών-λογιών οι άνθρωποι… Λογιών και οι αποχαιρετισμοί…

Αλέξης Σταυράτης

βαρέθηκα

34730_615711581790943_532494974_n

 

Βαρέθηκα ν’ ανάβω φωτιές για να ζεσταθούν οι άλλοι και στο τέλος να ξεπαγιάζω εγώ…
Να μοιράζομαι στην καρέκλα μου με τον κάθε κουρασμένο και στο τέλος να στρογγυλοκάθεται αυτός κι εγώ να κουλουριάζομαι στο πάτωμα…
Να σκουπίζω με τα χείλια μου τα δάκρυα των άλλων και τα δικά μου να ξεραίνονται στα μάγουλά μου και να κάνουν κρούστα…

της Αλκυόνης

Η Μεγάλη Πέμπτη της Μανωλάδας

2051851145_5de48cab54

Εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ•
Πόθεν εἶ σύ;
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ.

Σε δυο βδομάδες Πάσχα

Και στο Πραιτώριο
Χτυπούν τους Χριστιανούς
Εκείνους που δεν γνώρισαν Χριστό
Μα ξέρουν πάνω απ’ όλα το σταυρό
Το στέφανο εξ ακανθών
Τους κόλαφους, το ράπισμα
Τη σπείρα

Χτυπούνε, Κύριε,
Ανήμπορα παιδιά
Που λιώνουν στα χωράφια για ψωμί
Που πίνουν βρόμικο νερό
Και που δεν είχανε ποτέ
Κάτω απ’ τον ήλιο
Μοίρα

Ξεκίνησε η σταύρωση,
Γλυκέ Εμμανουήλ,
Κι εμεις,
Όπως ο Πέτρος στην αυλή,
Χωρίς όμως να κλάψουμε πικρά
Θα πούμε πάλι
«Ουκ οίδα»

«Ούκ οίδα», Θέ μου,
Το ληστή
«Ουκ οίδα» τη διαφθορά
Τον πονεμένο
Το φτωχό
Την αδικία
«Ουκ οίδα»

Καλό παιδί ο Βαραββάς
Αφού ήταν ένας από μας

Πιστοί στα τελετουργικά
Λίγο πριν την Ανάσταση
Του δικαστή και του φονιά
Ας νίψουμε
Την χείρα

Αλέξανδρος Βαναργιώτης

σαν παραμύθι

603398_10201405810974054_1509527633_n

 

Σαν παραμύθι

Μέσα στις τις λίμνες των ματιών σου,
το πιο θλιμμένο παραμύθι,
σεργιάνισε σε πολύχρωμο παζάρι,
με έρωτες και βερεσέδια.
Έπεσαν τα αστέρια λασπωμένα, σε κάμπο ξένο
και συ μετράς τις μέρες της αγρύπνιας.
Από όσα έχω να σου πω,
Ένα λυπημένο χαικού μου βγαίνει
Σαν από στόμα μεγάλου ψαριού,
που το ξεβράζει η θάλασσα.
Σ.ΓΚ.

Previous Older Entries