κάθε φορά που φυσάει

Image

ποτάμια οι μέρες, σταγόνες τα χρόνια κυλούν και σημαδεύουν το σώμα μου,

την ψυχή μου…καταρράκτες οι στιγμές, βαρκούλα η ζωή μου και συ πάντα να με

περιμένεις στην όχθη..καιρό τώρα…

να ηρεμείς τα νερά για να μη φοβάμαι κάθε φορά που φυσάει…

να μου πετάς σκοινί για να με τραβήξεις στη στεριά

κάθε φορά που χάνω τα κουπιά μου..

να μου δείχνεις το βορρά κάθε  φορά που χαλάει η πυξίδα μου…

λιμάνι απάνεμο.καρτερικό, πλημμυρισμένο από αγάπη για τη βαρκούλα μου…

οδηγέ μου εσύ και σύντροφέ μου…

ποτάμια οι μέρες, σταγόνες τα χρόνια κυλούν και σημαδεύουν το σώμα μου,

την ψυχή μου,αλλά είμαι μαζί σου και ταξιδεύω και ζηλεύουν οι Αργοναύτες..

κατερίνα τσιλιλή

chagall

images (3)επειδή αγαπάμε chagall..

δυο

images

δυο χέρια αγγίζονται τη νύχτα και φτιάχνουν μια αγκαλιά

αγκαλιά να τους βρίσκει η αυγή,

δύο ανάσες ενώνονται σε μια αναπνοή

δυο καρδιές και ακούγεται ένας χτύπος….

όταν οι άνθρωποι μοιράζονται γίνονται ένα.

μαζί να υπάρχουν ο ένας για τον άλλον,

μαζί να βλέπουν το φεγγάρι και να μετράνε τα άστρα,

να μετράνε ευχές και όνειρα,φιλιά και ελπίδες

όταν το δύο γίνεται ένα..

κατερίνα τσιλιλή

( η εικόνα είναι από το διαδίκτυο)

ολόγυρα ( ελένη)

156035_446879378723225_1722316080_n

πως βρέθηκες να είσαι τόσο μακριά από το σπίτι σου

μικρή μου …ποιοι άνεμοι και ποιες ανάγκες σε οδήγησαν σε αυτό τον τόπο ….τον κλεισμένο

παντού από θάλασσα;

το επέλεξες αλλά δεν το ήθελες. ..και τώρα;

τώρα πρέπει να συμβιβαστείς και να αφήσεις το χρόνο να κυλάει.

σε φοβίζει ο χρόνος… αλλά περνάει τόσο μα τόσο γρήγορα….

οι  μέρες σε βρίσκουν συνέχεια αγκαλιά με ένα βιβλίο, παρέα και αυτή….

τα γράμματα χορεύουν στα μάτια σου αλλά δε σου μιλάνε

γυρνάς τις σελίδες και σκέφτεσαι : δεν καταλαβαίνω τίποτα…. μαύρες κουκκίδες

αλλού θέλω να είμαι …με άλλη συντροφιά…

ακούς τη θάλασσα …τι παράξενος ήχος ..μια σε ηρεμεί και μια σε ταράζει

να είχες το ραβδί να την ανοίξεις και να τη διέσχιζες….

ξημερώνει πάλι. κουράστηκες .κοιμήσου μικρή μου …τα γράμματα θα συνεχίσουν να χορεύουν

(κατερίνα τσιλιλή ΜΕΡΕΣ ΔΙΤΤΕΣ εκδόσεις μανιφέστο)

(για την ελένη που σπουδάζει στη σάμο)