αλήθεια

«κι έχω κουραστεί να εξηγώ και να απολογούμαι για βλακείες…»

φώναξε ο άνεμος στα λουλούδια…..

και κείνα στέκονταν και κοίταζαν το ένα το άλλο με απορία

ξαφνικά πόνεσαν με τα λόγια του ανέμου…

«εμείς προσπαθούμε να ομορφύνουμε  τη ζωή σου, το πέρασμα σου στο κόσμο

κάθε φορά όταν φυσάς μανιασμένα σκύβουμε το κεφάλι

δεν μας αρέσει να πληγώνεσαι στα αγκάθια μας περιμένουμε πως και πως το φύσημα σου…

και όταν νιώθουμε οτι πλησιάζει η ώρα να περάσεις φουντώνουμε από χαρά να μας δεις όμορφα..

και αν μερικές φορές σου ζητάμε να μας δροσίζεις συνέχεια μόνο εμάς και όχι τα ψηλά  δέντρα

ξέρουμε οτι σου είναι  δύσκολο..πως  να φυλακίσεις τον άνεμο..»

είπαν τα λουλούδια και κουμπώθηκαν.. πάλι λένε βλακείες…

( από τη συλλογή ΜΕΡΕΣ ΔΙΤΤΕΣ, εκδόσεις μανιφέστο) κατερίνα τσιλιλή